דברי הימים א 22

קאַפּיטל 22

א וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔יד זֶ֣ה ה֔וּא בֵּ֖ית יְהוָ֣ה הָאֱלֹהִ֑ים וְזֶה־מִּזְבֵּ֥חַ לְעֹלָ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)

1 און דוד האָט געזאָגט: דאָס איז דאָס הױז פֿון גאָט דעם האַר, און דאָס איז דער מזבח פֿאַר בראַנדאָפּפֿער פֿאַר ישׂראל.

ב וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔יד לִכְנוֹס֙ אֶת־הַגֵּרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּעֲמֵ֣ד חֹֽצְבִ֗ים לַחְצוֹב֙ אַבְנֵ֣י גָזִ֔ית לִבְנ֖וֹת בֵּ֥ית הָאֱלֹהִֽים׃

2 און דוד האָט געהײסן אײַנזאַמלען אַלע פֿרעמדע װאָס אין לאַנד ישׂראל, און ער האָט געשטעלט שטײנהעקער אױסצוהאַקן געשניטענע שטײנער אױף צו בױען דאָס הױז פֿון גאָט.

ג וּבַרְזֶ֣ל ׀ לָ֠רֹב לַֽמִּסְמְרִ֞ים לְדַלְת֧וֹת הַשְּׁעָרִ֛ים וְלַֽמְחַבְּר֖וֹת הֵכִ֣ין דָּוִ֑יד וּנְחֹ֥שֶׁת לָרֹ֖ב אֵ֥ין מִשְׁקָֽל׃

3 און אײַזן לרָובֿ אױף נעגל פֿאַר די טירן פֿון די טױערן, און אױף קלאַמערן, האָט דוד אָנגעברײט; און קופּער לרָובֿ גאָר אָן אַ װאָג;

ד וַעֲצֵ֥י אֲרָזִ֖ים לְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר כִּֽי הֵ֠בִיאוּ הַצִּֽידֹנִ֨ים וְהַצֹּרִ֜ים עֲצֵ֧י אֲרָזִ֛ים לָרֹ֖ב לְדָוִֽיד׃ (פ)

4 און צעדערהאָלץ אָן אַ צאָל; װאָרום די צידוֹנים און די צוֹרים האָבן געבראַכט דודן צעדערהאָלץ לרָובֿ.

ה וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗יד שְׁלֹמֹ֣ה בְנִי֮ נַ֣עַר וָרָךְ֒ וְהַבַּ֜יִת לִבְנ֣וֹת לַיהוָ֗ה לְהַגְדִּ֨יל ׀ לְמַ֜עְלָה לְשֵׁ֤ם וּלְתִפְאֶ֙רֶת֙ לְכָל־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אָכִ֥ינָה נָּ֖א ל֑וֹ וַיָּ֧כֶן דָּוִ֛יד לָרֹ֖ב לִפְנֵ֥י מוֹתֽוֹ׃

5 און דוד האָט געזאָגט: מײַן זון שלמה איז יונג און שװאַך, און דאָס הױז װאָס מע דאַרף בױען צו גאָט, דאַרף מען מאַכן גרױס ביז גאָר, פֿאַר אַ שם, און פֿאַר אַ צירונג, אַנטקעגן אַלע לענדער; לאָמיך אַקאָרשט צוגרײטן פֿאַר אים. און דוד האָט צוגעגרײט אַ סך פֿאַר זײַן טױט.

ו וַיִּקְרָ֖א לִשְׁלֹמֹ֣ה בְנ֑וֹ וַיְצַוֵּ֙הוּ֙ לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)

6 און ער האָט גערופֿן זײַן זון שלמהן, און ער האָט אים באַפֿױלן צו בױען אַ הױז צו ה׳ דעם גאָט פֿון ישׂראל.

ז וַיֹּ֥אמֶר דָּוִ֖יד לִשְׁלֹמֹ֑ה בנו [בְּנִ֕י] אֲנִי֙ הָיָ֣ה עִם־לְבָבִ֔י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃

7 און דוד האָט געזאָגט צו שלמהן: מײַן זון, בײַ מיר אַלײן איז געװען אין האַרצן צו בױען אַ הױז צו דעם נאָמען פֿון גאָט מײַן האַר.

ח וַיְהִ֨י עָלַ֤י דְּבַר־יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר דָּ֤ם לָרֹב֙ שָׁפַ֔כְתָּ וּמִלְחָמ֥וֹת גְּדֹל֖וֹת עָשִׂ֑יתָ לֹֽא־תִבְנֶ֥ה בַ֙יִת֙ לִשְׁמִ֔י כִּ֚י דָּמִ֣ים רַבִּ֔ים שָׁפַ֥כְתָּ אַ֖רְצָה לְפָנָֽי׃

8 אָבער דאָס װאָרט פֿון גאָט איז געװען צו מיר, אַזױ צו זאָגן: אַ סך בלוט האָסטו פֿאַרגאָסן, און גרױסע מלחמות האָסטו געמאַכט; קענסט ניט בױען אַ הױז צו מײַן נאָמען, װײַל דו האָסט פֿיל בלוט פֿאַרגאָסן צו דער ערד פֿאַר מײַן געזיכט.

ט הִנֵּה־בֵ֞ן נוֹלָ֣ד לָ֗ךְ ה֤וּא יִהְיֶה֙ אִ֣ישׁ מְנוּחָ֔ה וַהֲנִח֥וֹתִי ל֛וֹ מִכָּל־אוֹיְבָ֖יו מִסָּבִ֑יב כִּ֤י שְׁלֹמֹה֙ יִהְיֶ֣ה שְׁמ֔וֹ וְשָׁל֥וֹם וָשֶׁ֛קֶט אֶתֵּ֥ן עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּיָמָֽיו׃

9 אָט װערט דיר געבאָרן אַ זון; ער װעט זײַן אַ מענטש פֿון רו, און איך װעל אים באַרוען פֿון אַלע זײַנע פֿײַנט פֿון אַרום; װאָרום שלמה װעט זײַן זײַן נאָמען, און שלום און שטילקײט װעל איך געבן ישׂראל אין זײַנע טעג.

י הֽוּא־יִבְנֶ֥ה בַ֙יִת֙ לִשְׁמִ֔י וְהוּא֙ יִהְיֶה־לִּ֣י לְבֵ֔ן וַאֲנִי־ל֖וֹ לְאָ֑ב וַהֲכִ֨ינוֹתִ֜י כִּסֵּ֧א מַלְכוּת֛וֹ עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־עוֹלָֽם׃

10 ער װעט בױען אַ הױז צו מײַן נאָמען, און ער װעט מיר זײַן פֿאַר אַ זון, און איך אים פֿאַר אַ פֿאָטער; און איך װעל באַפֿעסטיקן דעם טראָן פֿון זײַן מלוכה איבער ישׂראל אױף אײביק.

יא עַתָּ֣ה בְנִ֔י יְהִ֥י יְהוָ֖ה עִמָּ֑ךְ וְהִצְלַחְתָּ֗ וּבָנִ֙יתָ֙ בֵּ֚ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר עָלֶֽיךָ׃

11 אַצונד, מײַן זון, זאָל גאָט זײַן מיט דיר, און זאָלסט מצליח זײַן, און בױען דאָס הױז פֿון ה׳ דײַן גאָט, אַזױ װי ער האָט גערעדט װעגן דיר.

יב אַ֣ךְ יִֽתֶּן־לְּךָ֤ יְהוָה֙ שֵׂ֣כֶל וּבִינָ֔ה וִֽיצַוְּךָ֖ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְלִשְׁמ֕וֹר אֶת־תּוֹרַ֖ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

12 זאָל נאָר גאָט דיר געבן שׂכל און פֿאַרשטאַנדיקײט, און דיך באַפֿעלן איבער ישׂראל; און אַז דו זאָלסט היטן די תּוֹרה פֿון ה׳ דײַן גאָט.

יג אָ֣ז תַּצְלִ֔יחַ אִם־תִּשְׁמ֗וֹר לַעֲשׂוֹת֙ אֶת־הַֽחֻקִּ֣ים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֖ה עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל חֲזַ֣ק וֶאֱמָ֔ץ אַל־תִּירָ֖א וְאַל־תֵּחָֽת׃

13 דענצמאָל װעסטו מצליח זײַן, אַז דו װעסט היטן צו טאָן די חוקים און די געזעצן װאָס גאָט האָט באַפֿױלן משהן פֿאַר ישׂראל. זײַ שטאַרק און פֿעסט, זאָלסט ניט מוֹרא האָבן און ניט אַנגסטן.

יד וְהִנֵּ֨ה בְעָנְיִ֜י הֲכִינ֣וֹתִי לְבֵית־יְהוָ֗ה זָהָ֞ב כִּכָּרִ֤ים מֵֽאָה־אֶ֙לֶף֙ וְכֶ֗סֶף אֶ֤לֶף אֲלָפִים֙ כִּכָּרִ֔ים וְלַנְּחֹ֤שֶׁת וְלַבַּרְזֶל֙ אֵ֣ין מִשְׁקָ֔ל כִּ֥י לָרֹ֖ב הָיָ֑ה וְעֵצִ֤ים וַאֲבָנִים֙ הֲכִינ֔וֹתִי וַעֲלֵיהֶ֖ם תּוֹסִֽיף׃

14 און אָט אין מײַן אָרימקײט האָב איך צוגעגרײט פֿאַר דעם הױז פֿון גאָט הונדערט טױזנט צענטנער גאָלד, און טױזנט מאָל טױזנט צענטנער זילבער, און קופּער און אײַזן אָן אַ װאָג, װאָרום עס איז דאָ לרָובֿ; אױך האָלץ און שטײנער האָב איך צוגעגרײט, און דו קענסט נאָך צולײגן דערצו.

טו וְעִמְּךָ֤ לָרֹב֙ עֹשֵׂ֣י מְלָאכָ֔ה חֹצְבִ֕ים וְחָרָשֵׁ֥י אֶ֖בֶן וָעֵ֑ץ וְכָל־חָכָ֖ם בְּכָל־מְלָאכָֽה׃

15 און בײַ דיר זײַנען דאָ אַ סך בעל-מלאָכהס, שטײנהעקער, און מײַנסטערס אין שטײן און אין האָלץ, און אַלערלײ קינצלער אין יעטװעדער מלאָכה.

טז לַזָּהָ֥ב לַכֶּ֛סֶף וְלַנְּחֹ֥שֶׁת וְלַבַּרְזֶ֖ל אֵ֣ין מִסְפָּ֑ר ק֣וּם וַעֲשֵׂ֔ה וִיהִ֥י יְהוָ֖ה עִמָּֽךְ׃

16 צום גאָלד, צום זילבער, און צום קופּער, און צום אײַזן, איז קײן צאָל ניטאָ; שטײ אױף און טו, און זאָל גאָט זײַן מיט דיר.

יז וַיְצַ֤ו דָּוִיד֙ לְכָל־שָׂרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעְזֹ֖ר לִשְׁלֹמֹ֥ה בְנֽוֹ׃

17 און דוד האָט באַפֿױלן אַלע האַרן פֿון ישׂראל צו העלפֿן זײַן זון שלמהן:

יח הֲלֹ֨א יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ עִמָּכֶ֔ם וְהֵנִ֥יחַ לָכֶ֖ם מִסָּבִ֑יב כִּ֣י ׀ נָתַ֣ן בְּיָדִ֗י אֵ֚ת יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ וְנִכְבְּשָׁ֥ה הָאָ֛רֶץ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וְלִפְנֵ֥י עַמּֽוֹ׃

18 פֿאַר װאָר, ה׳ אײַער גאָט איז מיט אײַך, און ער האָט אײַך באַרוט פֿון רונד אַרום, װאָרום ער האָט געגעבן אין מײַן האַנט די באַװױנער פֿון לאַנד, און דאָס לאַנד ליגט באַצװוּנגען פֿאַר גאָט און פֿאַר זײַן פֿאָלק.

יט עַתָּ֗ה תְּנ֤וּ לְבַבְכֶם֙ וְנַפְשְׁכֶ֔ם לִדְר֖וֹשׁ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְק֗וּמוּ וּבְנוּ֙ אֶת־מִקְדַּשׁ֙ יְהוָ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים לְהָבִ֞יא אֶת־אֲר֣וֹן בְּרִית־יְהוָ֗ה וּכְלֵי֙ קֹ֣דֶשׁ הָֽאֱלֹהִ֔ים לַבַּ֖יִת הַנִּבְנֶ֥ה לְשֵׁם־יְהוָֽה׃ (פ)

19 אַצונד, גיט אײַער האַרץ און אײַער זעל צו זוכן ה׳ אײַער גאָט, און שטײט אױף, און בױט דאָס הײליקטום פֿון גאָט דעם האַר, כּדי צו ברענגען דעם אָרון פֿון גאָטס בונד, און די הײליקע כּלים פֿון גאָט, אין דעם הױז װאָס װערט געבױט צו דעם נאָמען פֿון גאָט.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל